Onun için sadece bir husustaki yanlış anlamayı açıklığa kavuşturmakla yetinmek isterim: bir kez de dikkatlice okursanız sizin de farkedeceğiniz üzere, TV iktisatçıları ile kurulan paralellik sermaye piyasası hukukundan anlamam deyip o konuda ahkam kesilmesi nedeniyle değil, “nisyan” kelimesinin nâsî” anlamında kullanılmasıyla ilgilidir. Diğeri, parantez öncesi verilen örneklere ilave bir “bonus”tur!

Ancak yapılan ilave açıklamalardan “1980′lerin yasaları” hakkında da fikir sahibi olduğunuz, “1980′lerin yasaları” kapsamında değerlendirilen Gekko’nun fiillerinin tamamı hakkında gerekli hukuki kanıtlara da vakıf olduğunuz ve bunların hukuki değerlendirmesini yapabilecek yetkinliğin sonucunda Gekko’nun işlediği suçların o müeyyideler için yeterli olmadığı kanaatine vardığınız da anlaşılıyor ki hukuki bilgi seviyesini göstermesi dışında Hollywood filmlerinde pek nadir rastlanan mantık hatalarından birini yakaladığınız için de tebrike şayan bir durum olduğunu belirtmek gerekir sanırım. (Bu arada 1 malumatfuruşluk daha: Gekko, 1933 yılında çıkarılmış bir kanuna göre hapse atılmıştı!)

Diğer taraftan Gekko’yu sevme gerekçesi olarak yapılan ilave açıklamalardan anlaşılan o ki, örneğin en azılı katili de “katilliği çok iyi temsil ettiği, gerçekleri gösterdiği” için seven, ya da “en adi şahsiyeti de “adiliği en iyi temsil ettiği” için seven bir anlayış sözkonusu. Saygı duyarım.

Internet böyle bir işey işte! “Herkes” istediği gibi ahkam kesebilir.

saygılarımla,

“Nisyan” kelimesinin “unutma, unutuş” anlamında kullanıldığını bana öğrettiğiniz için teşekkür ederim. (“Unutma eyleminin vücut bulmuş halidir insan” anlamında bir edebi oyun yapalım demiştim de beceremimişim, belli)

Gekko-maniac hususuna gelelim. Yazının yanlı olduğunu daha başında belirttiğimi hatırlıyorum, ama dikkatinizden kaçmış herhalde. Bu filmde en çok Gekko’yu severim, doğrudur. Çünkü, beş para etmez finansal sistemin itici kuvveti rolünü üstlenmiş insan modelinin temsilidir Gekko. Bana gerçekleri gösterdiği için onu severim. Adına fanatizm mi dersiniz ben bilmem, takdir sizin.

İlk filmle ilgili yaptığım yorumlar sadece iktisat hukuku ile ilgili kısımlardı. Bu konuda pek bilgim olmadan yorum yapmamla televizyona çıkan iktisatçılar arasındaki benzerliği yakalamanız isabet olmuş. Utandım, yüzüm kızardı. Anlatmaya çalıştığım özetle şuydu: 1980′lerin yasaları ile Gekko’ya kesilen ceza arasında tutarsızlık var. Film, Gekko’nun kötü bir adam olduğunu gözler önüne sermek için Gekko’nun tuttuğu yolun hapishanede sonlandığını öğretiyor bizlere. Güzel, ama keşke daha mutlak suçlar işletselerdi Gekko’ya. Karakter konusunda da siz haklısınız: Bud, Gekko’dan daha ahlaklı bir adam.

Yazımı okuma zahmetinde bulunup, öğretici yorumlarda bulunduğunuz için tekrar teşekkür ederim.

2- bir de bariz Gekko hayranlığı var sanırım. Belki ikinci filmeden sonra gelişmiştir bu. Ancak sadece birinci film kapsamında düşünülürse, Gekko’yu göklere çıkarıp Bud’ı yerin dibine batırmak ne kadar doğru bilmiyorum. Zira rakibinin peşine adam takmanın “ahlaki” ve “hukuki”liği bir tarafa, (ayrıca SP hukukundan anlamam deyip SP hukuku hk.da ahkam kesmenin komikliği de bonus) Bluestar operasyonunda Gekko’nun o işi kendisine getiren Bud’a BİLE yalan söylemesi, “şirketi parçalamıycam, iyileştirip kâra geçiricem” demesine RAĞMEN gizliden parçalamaya çalışması ne kadar AHLAKİdir? Böylesine bir “satıcı” tavır karşısında Bud’ın “paradan daha önemli şeyler vardır” deyip BUD’a kendi üslubuyla ders vermesi beceriksizlik mi oluyor, yoksa boynuzun kulağı geçmesi mi, yani bilakis becveri mi? iyi tercüme etmek lazım. Sizin âlî yorumunuzun aksine naçizane kanaatim, Bud’ın beceriksiz değil, bilakis, “Gekko’yu bile altedecek kadar becerikli” olduğu yönündedir. Ayrıca para kazanma hırsı dışında babaya (ve sendikaya) verilen söze vefa gibi Gekko’nun pek iplemediği ahlaki nitelikleri de vardır.
Dediğim gibi, Gekko-maniac yorum belki ikinci filmden etkilenerek oluşmuş bir Gekko fanatizmi olabilir ama sadece birinci film kapsamında düşününce, aşırı çıkarımlar olduğu bariz.