“Niyetim bozuk, obsesif bir biçimde sizin bölüme bağlandım. Zaten üç yaşımdan beri web sitenizi ziyaret edip duruyorum. En büyük amacım sizin profesörlerden ders almak. Hayatta başka bir amacım kalmadı. Beni almazsanız bileklerimi keserim; bölüm başkanınızı tanrı olarak ilan etmiş durumdayım. Periyodik olarak onun yayınlarına bakıp, ibadet ediyorum. Almazsanız, beni intihara sürüklemenin yanında hasta anne ve babamı da üzüntüden öldürme olasılığınız var. Babaannem zaten gitti gidecek. Alın. Almazsanız keserim bu bilekleri… Ülkeme faydalı olmak istemem de cabası değildir de nedir?”

Bunu biraz daha akademik bir şekilde yazıp da reddedilirseniz muhtemelen ya ortalamanız düşüktür ya sizden çok daha iyi 300 Çinli aday başvurmuştur ya da referans mektuplarınızı yazan hocalar iyi mektuplar yazmamıştır. Bu vesileyle onu da açıklayayım. Alacağınız referans mektubu mealen şöyle bir şey olmalı:

“Bu çocuğu almazsanız ülke olarak per perişan olacağız, kalkınma planımıza bu çocuğun sizin okula girmesini yazdık. Gerisini siz düşünün. Valla süper çocuk. Annesi babası da hasta. Babaannesinden hiç bahsetmiyorum. Sizin bölüm başkanını tanrısı sanıyor. Bana bu bölüme girmezsem bileklerimi keseceğim dedi. Endişeliyiz. Ama dediğim gibi süper bir eleman kendisi. Alın. Bu iş tatlıya bağlansın! Almazsanız nota veririz. Diplomatik bir krize neden olmak istemiyorsanız alın. I strongly support his application.”