Öte yandan, uzun dönemde ne olur bilinmez. Mevcut kriz iktisatta yerleşmiş inançları sarsacak derecede etki yarattı mı? Sarstıysa da ne kadar sarstı? Mesele, ana akım dışında kalan iktisat okullarının ne derede alternatif açıklama ortaya koyabilecekleri ve dediklerinde ne kadar bastırabilecekleri.

İktisadın “economics” değil de “political economy” olduğu dönemlerde açıklayıcılık gücü daha fazlaymış gibi geliyor. II. Dünya Savaşı’ndan sonra iktisatta yaşanan uzmanlaşma, farklı alanlarda çalışan iktisatçıları birbirlerinden kopardı. Hatta uzmanlaşma o derecede ileri gitti ki, farklı alanda çalışan iki iktisatçının tek ortak özelliği isimlerinin iktisatçı olması oldu. Hâl böyleyken, iktisattan belirli bir bütünlük beklenemez. İktisatçı uzmanlık alanı dışında ne biliyor ki, düzgün bir açıklama yapabilsin?

Toplumsal bilimlerde geleceği tahmin etmenin zaruri olduğunu sanmıyorum – özellikle de iktisatta. Bu bilimlerin öncelikli olarak yapmaya çalıştığı şey, inceledikleri yapının işleyişini anlayarak bunu yönlendiren kuralları ya da rutinleri ortaya koymak. O yüzden iktisada daha az model, daha fazla tarih, sosyoloji ve psikoloji lazım.